Blachownice systemu połączono w układ o długości 21 mb. Niewielka wysokość blachownic w połączeniu z ich wysokimi parametrami wytrzymałościowymi okazała się decydująca przy realizacji konstrukcji bramki, dla której projektant musiał równolegle uwzględnić: 1) niewielki prześwit między górą skrajni kolejowej i spodem ustroju nośnego, 2) duży kąt, pod jakim w rzucie wiadukt przecina linię kolejową, oraz 3) znaczny ciężar belek ustroju nośnego, w najwyższym punkcie osiągających
wysokość 3,3 m.
Podparcie blachownic stanowiły wysokonośne konstrukcje wieżowe systemu TS-40. Pozostałą część ustroju podparto na lekkich wieżach systemu T-60. Deskowanie wykonano w systemie MK-120, który znakomicie sprawdził się na obiekcie o zmiennej geometrii belek.
Deskowanie kap chodnikowych zostało podwieszone do ustroju nośnego. Wyjątek stanowi obszar nad torami kolejowymi, dla którego – z uwagi na niedostępność z poziomu terenu – zastosowano wózki przejezdne skonstruowane z elementów systemu MK-120.