.JPG)
Do końca lipca 2011 roku w okolicach Torunia ma być gotowy most na Wiśle MA 145 - druga nitka przeprawy wchodzącej w zakres kolejnego etapu autostrady A1. Pierwsza jezdnia mostu oraz podpory pośrednie obiektu zostały wybudowane w latach 1993–1998. Zakres wartej ponad 92 mln złotych netto inwestycji obejmuje remont istniejącej przeprawy, naprawę podpór oraz projekt ustroju nośnego dla prawej jezdni. Na jezdni prawej i lewej docelowo będą przeprowadzone po trzy pasy ruchu w każdą stronę. W związku z zastosowaniem różnych systemów montażu przęseł jezdni, lewy ustrój nośny został podzielony na sześć części. Części 1 i 6 są wykonywane metodą nasuwania odcinkowego, a części od 2 do 5 systemem nawisowym. Przęsła w części zalewowej mostu wykonano w formie skrzynki z betonu sprężonego. Długość całkowita części nasuwowych o stałej wysokości 4,0 m wynosi 217,70 m. Przekroje poprzeczne części nurtowej mają zmienną wysokość przekroju od 4,0 m w przęsłach do 8,0 m nad głównymi podporami. Kluczowe dla budowy jest wykonanie czterech elementów startowych do metody wspornikowej. Na elementach startowych zostaną powieszone wózki do wykonania konstrukcji realizowanej w technologii nawisowej. Nie mniej istotne jest zlokalizowane za przyczółkami rzeki stanowisko nasuwania podłużnego. Po wysunięciu dziewięciu segmentów o łącznej długości 217, 70 m zostanie ono przestawione na drugą stronę rzeki w celu wykonania identycznych dziewięciu segmentów mostu.
Metoda nasuwania podłużnego
Stanowisko nasuwania zaprojektowano za przyczółkami. Bazą do montażu deskowania jest rama stalowo – żelbetowa ze specjalnie uformowaną belką ślizgową i klinowymi ramami suwakowymi.
Forma długości 30m do wykonywania dziewięciu segmentów mostu (+ 9 z drugiej strony) została wykonana z rygli DSD, belek HT, podpór Enkoform, osprzętu oraz sklejki brzozowej 21mm. Dodatkowo ULMA wykonała projekt podłogi uchylnej, dla której oprócz naszych belek HT i podpór Enkoform zostały zaprojektowane elementy indywidualne.
